کی میگه دوست داشتن بهتر از عشق کمتر.من فکر میکنم دوست داشتن همون عشق اگاهانست .عشق ناگهانی اتفاق میفته خبر نمیکنه هشدار نمیده فقط توی یه لحضه میفته توی دلت مثل یه جرغه توی مغز وتو رو درگیر میکنه واسه ی همین که میگن عشق دلیل نمیخواد.یا فقط با دل سر وکار داره و باعقل جور در نمیاد.من شدیدا اعتقاد دارم عشق چیزی نیست که بری دنبالش و پیداش کنی بلکه باید منتظر بمونی که اون تورو پیدا کنه باید در زمان مناسب ودر مکان مناسب باشید تا اتفاق بیفته این نوع از عشق که با عقل سر و کار نداره عشق کور برای این که توی این عشق احساس خوبی داشته باشین باید برای همیشه چشم هاتون روی بدی هاش ببندید که فکر میکنم به مرور زمان این کار غیر ممکن بنظر میرسه .اما عشق اگاهانه که به ادم بصیرت میده عشقی که شما سر تا پای عشقتون رو یه نگاه میندازین واون رو با تمام ضعف ها و زیبایی هاش دوست دارین لپ کلام عشق اگر از در عقل وارد شد و به دل خونه ی خودش رسید اونوقت که به ادم بصیرت میده وهمیشه جاودان میمونه چراچون از همه ی جهات بررسی وپذیرفته شده ولی اگر از در دل وارد شد اول وابستگی به وجود میاره ویه رو زی راهش رو سمت عقل میکشه اونوقت چشم ها باز میشه ضعف ها دیده میشه و اگر نتونی ضعف هارو قبول کنی عشقت از همون در عقل خارج میشه.شریعتی میگه عشق در دریا غرق شدن است ودوست داشتن در دریا شناکردن عشق بینایی رامیگیرد و دوست داشتن میدهد.یاعلی
نظرات شما عزیزان: