*انها که رفتند کارحسینی کردندوانهاکه ماندندبایدکارزینبی کنندوگرنه یزیدند.
*در روزگار جهل شعورخودجرم است.
*استوارماندن و زیرهرباری نرفتن دین من است.
*اگرقادرنیستی خودرا بالاببری همانندسیب باش تاباافتادنت کسی رابالاببری.
*انان که می فهمند عذاب می کشند وانان که نمی فهمندعذاب می دهند.
*چه رنج است لذت هارا تنهابردن وچه زشت است زیبایی هاراتنهادیدن وچه بدبختی ازاردهنده ایست تنهاخوشبخت بودن.دربهشت تنهابودن سخت تر از کویر است.
*سکوت عجب فریاد رسايی است انجاکه حنجره ای برای فریاد نمی ماند.
*حسین بیشتراز اب تشنه ی لبیک بود ولی افسوس که به جای افکارش زخم های تنش را نشانمان دادند وبزرگ ترین درد اورا بی ابی معرفی کردند.
*دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است.
*ذات خویش رامی جویم ونمیابم من زاده ی اویم اوکجاست؟
*هرکس به چیزی تبدیل میشودکه به ان عشق می ورزد..اگرسنگ را دوست داشته باشدسنگ میشود.اگرهدفی رادوست داشته باشدبه ان هدف تبدیل میشود.اگربه فردی عشق بورزدان فردمی شود.اگربه خداعشق بورزدخدایی می شود.اینک انتخاب باخودشماست.
*دردردهادوست راخبرنکردن خودیک عشق ورزیدن است تقیه ی دردزیباترین نمایش ایمان است.
وقتی نمی توانی فریادبزنی ناله نکن خاموش باش قرن ها نالیدن به کجا انجامید.
*انسان خداگونه ای درتبعیداست
نظرات شما عزیزان: